No woman no cry
Leuk weekend helemaal gevuld...begon met verjaardag van mijn dochter Renee, die twintig is geworden. De leeftijd, die vanaf nu altijd met -tig zal eindigen. Behalve als ze honderd of nóg ouder wordt. Zou kunnen natuurlijk; maar dat duurt nog even.
Zaterdag heb ik een workshop gegeven in Heiloo; dit hoorde nog bij de kunst-6-daagse. Ik had een klein groepje van drie man, maar het was een intensieve les en ik zie toch ook het lesgeven weer als een ding, dat ik ergens in de toekomst weer ga oppakken. Het kost energie en voorbereiding, maar je krijgt er veel voor terug.
Meteen daarna nog naar het staartje van de opening van Niels Zwirs in het Atelier9en40 bij Alja Spaan. Het was zo een heerlijke warme namiddag; we stonden met z'n allen buiten op het stoepje. En niet allemaal om te roken... 'muziek onderweg' is mijn favoriet van Niels z'n schilderwerken. De wat lege kleuren onderaan; een rustig gezicht en dan de kleuren en vormen vanaf het midden naar boven...de muziek, die je hoort, of de muziek in je hoofd; de blijdschap en vervulling.
We besloten nog wat te drinken en eten en liepen naar het centrum. naar tafel 84, Waagplein. Of was het 82? We verhuisden even naar binnen om te eten en zijn uiteindelijk met een wat verdund groepje in de lege Victorie beland; 70s/80s party. Nouja, gewoon gaan dansen; vanzelf werd het drukker en we dansten drukker; vooral veel zweet. De muziek was iets te weinig 70s naar mijn smaak; maar m'n gevoel was wél heel 70s; ik vond iedereen lief; love & peace...zoiets en dat zonder drugs..
Van de 70s naar de Middeleeuwen in het oude centrum van Alkmaar. Mezelf in m'n 'middeleeuwse' jurk gehezen en model gezeten (lees: uitrusten en mediteren na een late avond) voor de schilders van de Ruimte, die een ware business-dag hadden met al die mensen, die geportreteerd wilden worden. Genietend van een glaasje rosé en overheerlijke wasabi-knabbeltjes. M'n vriendin met man kwamen langs; even een rondje en babbeltje met hen; ook heel fijn. Voordat ik m'n kunst ging ophalen in Heiloo, heb ik op het Waagplein mezelf weer in het zweet gedanst; hier was ik op Jamaica beland; dansend op Reggea ä la Marley met m'n zus en vriendinnen. Ik was terug in de LOVE & PEACEsfeer en bij 'no woman no cry' mengden een paar traantjes zich met mijn zweet. Muziek,dans en lieve mensen kunnen je zo gelukkig maken!